Dag Richard,

Graag wil ik u even heel hartelijk bedanken voor de fantastische middag die
mijn schoonmoeder heeft gehad toen zij vanmiddag na hele lange tijd weer
eens auto kon rijden. Ik wil u vooral bedanken voor uw geduld en uw stalen
zenuwen, want van mijn man begreep ik dat de rijvaardigheid nog wat te
wensen overliet.....Het was ook wel heel lang geleden dat ze had gereden.
Mijn man zei dat zij vol overtuiging vertelde dat zij nooit een pookje in
haar automaat had gehad.
"Hoe reed je dan achteruit?" vroeg hij, waarop zij antwoordde "Gewoon met
mijn gas....."

Hoe dan ook ze was vermoeid maar erg gelukkig en op de foto ziet ze er
stralend uit.
Nogmaal bedankt voor uw medewerking aan deze droom.
Een mens is tenslotte nooit te oud om te dromen......

Met vriendelijke groet,
Andrea Korevaar

Leave a Reply