NAROX Verkeersbegeleidingen
Rijangstspecialist
Faal-angst, Rijangst en Verkeerscounseling
Minder-validen
Motorrijles
Bromfietsrijles
Autorijles
Automaatrijles
Aanhangwagenrijles
Rijden met een caravan
Rijden met een paardentrailer
Faal-angst, Rijangst en Verkeerscounseling

 

Wij zijn opgeleid en gespecialiseerd in het oplossen van rijangst. Zowel voor de gewone reele rijangst als voor fobische rijangst en rijangst als gevolg van een trauma(PTSS).

Hiervoor is een team van een rijangstspecialist en een verkeerscounselor samengesteld die met u aan het werk gaat. Onze verkeerscounselor is een HBO-opgeleide psycho-sociaal therapeute met een zeer ruime ervaring. Juist de combinatie van deze twee disciplines geeft de grootste kans op het verdwijnen van de klachten. In een aantal gevallen kunnen de kosten vergoed worden via een aanvullende ziektekostenverzekering.

Is er sprake van een PTSS als gevolg van een door derden veroorzaakt ongeval, kan het team, op uw verzoek, worden uitgebreid met een letselschade-advocaat van Keurmerk Letselschade-advocaten. Deze advocaat zal o.a. zorgen dat alle kosten, dus ook de kosten van de rijangstsessies, voor u kosteloos  zijn. U kunt natuurlijk ook van uw eigen advocaat gebruik (blijven) maken.

In ons geval is dat Annemarie Wolf van Wolf advocaten  www.wolfadvocaten.nl  uit Haarlem.

Wij zijn aangesloten bij Verkeerscounseling Nederland . Het platform is een samenwerking aangegaan met het netwerk van keurmerk letselschadespecialisten van 0800-ongeval www.0800-ongeval.nl en het OCA www.oca.nl.  (Het OCA verzorgt revalidatietrainingen met zeer goede resultaten. Hun slagingspercentage bedraagt meer dan 90%.

De ervaring leert ook dat specifieke kennis van de letselschadepraktijk bij medici belangrijk is om een goed resultaat te behalen.)
 
Onder auspiciën van het platform werken wij met een unieke samenwerking tussen een Verkeerscounselor en een Rijangstspecialist. Vivienne Feitsma van http://www.your-coach.nl/  is onze Verkeerscounselor.
 
 
Ik als rijangstspecialist maak een afspraak van 1,5 uur met de cliënt en daarna heeft Vivienne een eerste gesprek met hem/haar. Deze volgorde kan ook andersom.
Wij overleggen dan samen de te volgen procedure.
 
Grofweg zal de behandeling bestaan uit achtereenvolgens:
 
(a) een aantal therapeutische gesprekken (waarbij technieken als bijvoorbeeld EMDR, (Eye Movement Desensitiation and Reprocessing), Cognitieve gedragstherapie, Transactionele Analyse,  Gestalt, NLP (Neuro Linguistisch Programmeren),  Rationeel Emotieve Therapie en communicatietechnieken en ontspanningsoefeningen toegepast kunnen worden,
 
(b) een aantal therapeutische rijsessies waarbij de VC achterin zit en de RS naast de cliënt. 
 
(c) Hierna volgen nog enkele sessies met de RS alleen tot dat het ,in overleg met de cliënt, gestelde einddoel is bereikt. 
 
(d) Tot slot volgt  dan nog een afsluitend gesprek met de VC.
                 
                     

VIDEO
Wij maken gebruik van een professioneel mobiel videosysteem , waarmee we de gereden route opnemen. We branden hier een DVD van, die we tijdens de gesprekssessies weer gebruiken .



Wist u dit?

Rijangst komt in alle gradaties voor bij zeker 1 miljoen Nederlanders. In deze tijd waarin mobiliteit belangrijk is en mensen vaak afhankelijk zijn van de auto is de angst voor autorijden een serieus probleem. Het kan ontstaan na een incident, maar meestal is de onzekerheid een geleidelijk gevolg van niet voldoende ervaring op de weg. Wie rijangst heeft, mist het overzicht in het verkeer en krijgt het gevoel de controle over zowel de auto als zichzelf te verliezen...



Wat cijfers over rijangst:

In Nederland hebben pakweg zeven miljoen mensen een rijbewijs. Daarvan zitten 3,5 miljoen wel eens nerveus of angstig achter het stuur (Kerncijfers Personen Vervoer 2004). Dit betekent dat ze vooral in bepaalde situaties te kampen hebben met onzekerheid en de bijkomende zenuwachtigheid. Bijna een miljoen mensen heeft echt rijangst in de werkelijke zin van het woord en een half miljoen Nederlanders vermijdt het autorijden. Bijna acht procent van de vrouwen met een rijbewijs rijdt nooit. Het gaat hierbij voornamelijk om vrouwen in de leeftijd 45-65 jaar.


Rijangst in de praktijk:

Veel mensen met een rijbewijs rijdt helemaal niet omdat ze het rijden wegens spanningen en angsten ooit hebben opgegeven. Enkelen rijden alleen als het strikt noodzakelijk is, of alleen in de buurt. In sommige gevallen is er een strikt selectieve angst, bijvoorbeeld de angst voor een bepaald gedeelte op de route, angst om in het buitenland te rijden of angst om in het donker te rijden. Er kan sprake zijn van een opgejaagd gevoel in het verkeer, het gevoel nooit te kunnen pauzeren van de stress op de weg. Rijangst in het algemeen uit zich in vele vormen: Angst voor inhalen van auto's of vrachtwagens, in- en uitvoegen, de snelweg zelf, angst om opgesloten in een file te staan, angst voor inparkeren, angst voor bumperklevers en tegenliggers, angst voor moeilijke verkeerssituaties zoals grote pleinen, kruispunten, rotondes, bruggen of tunnels, angst voor parkeergarages of rijden langs water, enz. Sommige angsten kunnen ontaarden in een fobie, bijvoorbeeld als er al sprake is van paniek als de weg een flauwe bocht maakt of als er ergens geen vluchtstrook is.


Oorzaken van rijangst:

Vaak gaat het hierbij om de angst het overzicht te verliezen, betrokken te raken bij een verkeersongeval of andere auto's te beschadigen en inzittenden te verwonden. Soms is de rijder bang dat anderen zijn onzekerheid kunnen zien. De meest voorkomende oorzaken zijn een gebrek aan zelfvertrouwen en ervaring na het behalen van het roze papiertje, langere tijd niet of nauwelijks hebben gereden, een gevorderde leeftijd, of het hebben meegemaakt van een ongeval. Soms is er een diepere (mede)oorzaak aan te wijzen, bijvoorbeeld het hebben van kinderen, waardoor je meer gaat nadenken over de gevaren op de weg, of een perfectionistische aard dat moeilijk te verenigen is met het leven in het verkeer. Er zijn ook mensen die ooit geslaagd zijn voor hun rij-examen maar menen dat dat puur geluk was.
Rijangst leidt tot vermijdingsgedrag, maakt het leven heel ingewikkeld en levert veel nadelen op. Je wordt afhankelijk van andere mensen die zich gaan storen aan een voor hun onbegrijpelijke angst.


Symptomen van rijangst:

Rijangst uit zich in een reeks symptomen die de angst nog verder zullen versterken. Deze verschijnselen zijn gelijk aan elke andere paniekaanval of angstaanval. De persoon verkrampt, gaat hyperventileren en beven, breekt uit in zweet, krijgt een bonkend hart en een hogere bloeddruk, zit verstijfd op zijn stoel, gaat wazig zien en wordt duizelig. Hij weet niet meer wat hij moet doen of waar hij op moet letten, hij blokkeert. Door deze verschijnselen ontstaat de wil om te vluchten, en dat komt midden op een verkeersweg dikwijls niet goed uit! Angst voor deze symptomen, of een black-out te krijgen van alle nervositeit en angsten, maakt de vicieuze cirkel compleet.

Je hoeft niet perse zelf aan het stuur te zitten om rijangst te hebben. Ook als bijrijder komt het voor, als je de controle over het stuur uit handen geeft aan iemand anders. Er zijn ook nog andere varianten, zoals wel durven rijden maar alleen als er iemand naast zit. Of wel vertrouwen hebben in eigen kennis, maar niet in de mede-weggebruikers. Ook kan de rij-angst worden gecombineerd met mogelijkheden van technische aard zoals een angst voor het afslaan van de motor, midden op een kruispunt.


Geen controle:

De persoon met rijangst kan zich niet concentreren op andere zaken in de auto, bijvoorbeeld gesprekken met anderen of de autoradio. Als er gebrek aan beheersing van de auto zelf is, kan de persoon met rijangst het zo druk hebben met de bediening van de auto dat hij het verkeer bijna vergeet. Andersom kan ook, zo druk zijn met wat er op de weg te zien is, dat er vergeten wordt te schakelen, op tijd te remmen enzovoorts. De persoon kan heel voorzichtig en langzaam gaan rijden maar andersom komt ook voor: De persoon rijdt te hard en heeft daarbij het gevoel de situatie niet te overzien, m.a.w. hij gokt dat er bijvoorbeeld inderdaad geen weggebruiker van rechts komt, etc. Dit werkt angst in de hand omdat er wordt gevoeld dat er geen volledige controle is.


Anticipatie:

Een van de grootste missers van mensen met rij-angst is dat ze grote moeite hebben om de situatie verder op de weg te overzien. Ze letten voornamelijk op wat er vlakvoor de auto gebeurt en kijken dus niet of niet voldoende vooruit. Het gevolg is dat ze plotseling belanden in onmogelijke situaties waar de angst voor rijden wordt gevoed. "Zie je wel, ik kan er niks van", is de tape die zich vervolgens in het hoofd afspeelt en herhaalt. De volgende keer, als het weer misgaat, wordt die gedachte bevestigd en ontstaat de vicieuze cirkel van rijangst.

Goed autorijden is een controle van zowel de snelheid als de koers van de auto alsmede de afstand tot mede-weggebruikers. Steeds moet de automobilist zich afvragen of de snelheid en koers geschikt zijn voor de wegsituatie en zonodig aanpassen. Deze aanpassingen, die een ervaren rijder beheerst, mist de persoon met rijangst. Hij rijdt bijvoorbeeld te hard voor een bepaalde verkeerssituatie, of hij verandert van richting op een verkeerd moment, of heeft een te korte afstand tot de voorganger, enz. Van de autorijder wordt gevraagd dat hij kan switchen tussen de wegsituatie direct voor de auto naar de wegsituatie die er over enkele tellen ontstaat, immers de remweg is kort en situaties veranderen elke seconde. Een gebrek aan inzicht kan, kan mits het verkeerd uitpakt, angsten inluiden.
                                                                                                      
                                        
 
 
 
 
 
 
 
 
Wat is VerkeersCounseling?
..............................................................................................................
 
Counseling is kortdurende, praktische psychosociale hulpverlening door middel van gesprekken. Voor VerkeersCounseling betekent dit dat er gewerkt wordt met doelgerichte, gestructureerde gesprekken op basis van psychosociale therapie en psychologische gespreksvoering, in combinatie mét / of begeleiding tíjdens de praktische lessen.
Een VerkeersCounselor is een gespecialiseerd psychosociaal therapeut/counselor, die nauw samenwerkt met een gespecialiseerd rij-instructeur: een rijangst-specialist.
Dit team zorgt er samen voor dat de zelfredzaamheid wordt gestimuleerd en men uiteindelijk (weer) als een volwaardig verkeersdeelnemer op pad kan.
 
Wanneer VerkeersCounseling
..............................................................................................................
 
Vanuit de psychosociale gedachtegang zijn lichaam en geest onlosmakelijk met elkaar verbonden en wordt de mens gezien als één geheel in relatie tot zijn omgeving.
Een VerkeersCounselor kijkt naar de samenhang/wisselwerking van biologische (lichamelijke), psychologische (mentale) en sociale (omgevings) factoren.
Kort gezegd; Lichamelijk: de angst en paniek gevoelens/stoornis. Psychologisch: hoe kijkt men er tegen aan. Sociaal: hoe reageert de omgeving erop. Rij-angst kan niet behandeld worden zonder te kijken naar deze 3 factoren en de samenhang/wisselwerking hiertussen, omdat rij-angst hierdoor ontstaan is en/of in stand wordt gehouden.
 
“Iedereen kan op een bepaald moment van zijn leven in een situatie terecht komen waardoor hij angst krijgt voor het autorijden…...
Een VerkeersCounselor kan dan uitkomst bieden”.
 
Rij-angst niet simpelweg te vertalen in angst voor autorijden.
 
Rij-angst kan voortkomen uit  verschillende angststoornissen. Wanneer de rij-angst voortkomt uit agorafobie (pleinvrees) spreekt men ook wel over verkeersangst, omdat deze mensen vaak ook niet met het openbaar vervoer durven te reizen en ze niet met een veerpont mee durven.
 
Ook een fobie kan leiden tot rij-angst. Voorbeelden hiervan zijn claustrofobie en acrofobie. Door deze angsten is men doodsbang voor bruggen, viaducten en tunnels.
 
Er bestaat ook zoiets als sociale angst. Deze groep met rij-angst vindt het eng dat men in het verkeer te maken heeft met beoordeeld -en waargenomen te worden.
 
Rij-angst kan ook voortkomen uit een obsessieve-compulsieve stoornis. Men heeft dan allerlei rituelen en dwanghandelingen nodig om zich door het verkeer heen te kunnen manoeuvreren.
 
Ook een Post Traumatisch Stress Syndroom kan leiden tot rij-angst. Na een verkeersongeval heeft iedereen wel een tijdje wat schrik in de benen, maar bij een PTSS blijft men het ongeval/trauma herbeleven. Men wordt steeds angstiger en vermijdt de plaats van het ongeval en vaak ook alle situaties die er maar enigszins op lijken.
 
Dan zijn er nog een aantal vormen van rij-angst: angst om een hyperventilatieaanval te krijgen in de auto, bijrijdersangst, angst om te verdwalen, angst om in de auto last te krijgen van de lichamelijke beperking die men heeft. En tenslotte kan men ook rij-angst ontwikkelen omdat men simpelweg te weinig ervaring heeft opgedaan en men niet meer weet of men het nog wel kan?
 
Rij-angst vanuit faalangst.
 
Faalangst kan zowel positief als negatief zijn. Bij positieve faalangst presteert men juist extra goed wanneer men gestresst is. Terwijl bij negatieve faalangst het stressniveau te hoog is om nog te kunnen presteren. Daarnaast is faalangst in 3 groepen te verdelen:
Cognitief: doordat men te zenuwachtig is kan men niet meer teruggrijpen op de kennis en kunde die men reeds verworven heeft;
Sociaal; wat zullen anderen denken?
Motorisch: blokkeren van praktische vaardigheden
 
Faalangst en perfectionisme gaan helaas prima samen. Deze groep wil rijden zoals het hoort en verwacht dat anderen dit ook zullen doen. Wanneer dit niet gebeurt maakt dat onzeker en angstig en kan het leiden tot rij-angst.
 
 
 
 
 
 

 

Wat is EMDR?
Eye Movement Desensitization and Reprocessing
, afgekort tot EMDR, is een therapie voor mensen die last blijven houden van de gevolgen van traumatische ervaringen. Dit kan zijn een schokkende ervaring, zoals een verkeersongeval of een geweldsmisdrijf. Maar ook voor andere ervaringen die veel invloed hebben gehad op de ontwikkeling van iemands leven zoals pesterijen of krenkingen in de jeugd, die in het hier-en-nu nog steeds invloed hebben kan de methode gebruikt worden.
EMDR is een relatief nieuwe therapie. Een eerste versie van EMDR werd in 1989 beschreven door de ontwikkelaarster ervan, de Amerikaanse psychologe Francine Shapiro. In de jaren daarna werd deze procedure verder uitgewerkt en ontwikkelde EMDR zich tot een volwaardige therapeutische methode
.

                                                 
 
Waarvoor is EMDR bedoeld?
Bepaalde gebeurtenissen kunnen diep ingrijpen in het leven van mensen. Een groot deel van de getroffenen 'verwerken' deze ervaringen op eigen kracht. Bij anderen ontwikkelen zich psychische klachten. Vaak gaat het om zich opdringende herinneringen aan de schokkende gebeurtenis, waaronder angstwekkende beelden (herbelevingen; 'flashbacks') en nachtmerries. Andere klachten die vaak voorkomen zijn schrik- en vermijdingsreacties. Als er aan bepaalde criteria wordt voldaan spreekt men van een 'post traumatische stress-stoornis' (PTSS).
Ofschoon PTSS nog steeds als het primaire indicatiegebied voor EMDR wordt beschouwd hebben de ervaringen met de toepassing van deze behandelmethode de afgelopen jaren laten zien dat het mogelijk is een grote verscheidenheid aan psychische aandoeningen en klachten te behandelen, die gepaard gaan met vermijdingsgedrag, somberheid en/of gevoelens van angst, schaamte, verdriet, schuld of boosheid. Uitgangspunt is telkens dat deze klachten zijn ontstaan als gevolg van een of meer beschadigende ervaringen. Daarmee worden gebeurtenissen bedoeld die dusdanige sporen hebben nagelaten in het geheugen van de persoon, dat hij of zij er nu nog steeds last van heeft. Voorbeelden daarvan zijn emotionele verwaarlozing, akelige ervaringen op medisch gebied, verlieservaringen, werkgerelateerde gebeurtenissen en andere schokkende, schaamtevolle of anderszins ingrijpende ervaringen. De belangrijkste insteek van de EMDR therapeut is de cliënt te helpen de herinneringen aan deze gebeurtenissen te verwerken, met de bedoeling daarmee de klachten te verminderen of te laten verdwijnen.
                                                               
 
Werkt EMDR?
Er is veel wetenschappelijk onderzoek gedaan naar de werkzaamheid van EMDR. Uit de resultaten blijkt dat cliënten goed op EMDR reageren. EMDR is een kortdurende therapievorm. Als het gaat om een trauma na een eenmalige ingrijpende gebeurtenis dan zijn mensen vaak al na enkele zittingen in staat om de normale dagelijkse bezigheden weer op te pakken.
Hoe weet je of EMDR kan worden toegepast? In het begin van de therapie zal uw EMDR-therapeut uitgebreid aandacht besteden aan de oorzaak en achtergronden van de klachten. Daarnaast wordt er een taxatie gemaakt van een aantal individuele kenmerken waaronder de persoonlijke draagkracht en de last die men van de klachten ondervindt. Hieruit zal blijken of een gerichte traumabehandeling op dat moment noodzakelijk of nodig is, en of daarvoor EMDR kan worden gebruikt.
                                           
 
Hoe gaat EMDR in z'n werk?
De therapeut zal vragen aan de gebeurtenis terug te denken inclusief de bijbehorende beelden, gedachten en gevoelens. Eerst gebeurt dit om meer informatie over de traumatische beleving te verzamelen. Daarna wordt het verwerkingsproces opgestart. De therapeut zal vragen de gebeurtenis opnieuw voor de geest te halen. Maar nu gebeurt dit in combinatie met een afleidende stimulus. Doorgaans zal dat de hand van de therapeut zijn. De therapeut zal vragen de aandacht hierop te richten en daarna de hand op ongeveer 30 centimeter afstand, voor het gezicht langs, heen en weer bewegen. Een ander methode gebeurt door middel van een koptelefoon waarbij geluiden afwisselend rechts en links worden aangeboden. Na elke set wordt er even rust genomen. De therapeut zal de cliënt dan vragen wat er in gedachten naar boven komt. De EMDR procedure brengt doorgaans een stroom van gedachten en beelden op gang, maar soms ook gevoelens en lichamelijke sensaties. Vaak verandert er wat. De cliënt wordt na elke set oogbewegingen gevraagd zich te concentreren op de meest opvallende verandering, waarna er een nieuwe set volgt.
                                                       
 
Wat zijn de te verwachten effecten? 
De aangeboden sets oogbewegingen of geluiden zullen er langzamerhand toe leiden dat de herinnering haar kracht en emotionele lading verliest. Het wordt dus steeds gemakkelijker aan de oorspronkelijke gebeurtenis terug te denken. In veel gevallen veranderen ook de herinneringsbeelden zelf en worden ze bijvoorbeeld waziger of kleiner. Maar het kan ook zijn dat minder onprettige aspecten van dezelfde situatie naar voren komen. Een andere mogelijkheid is dat er spontaan nieuwe gedachten of inzichten ontstaan die een andere, minder bedreigende, betekenis aan de gebeurtenis geven. Deze effecten dragen ertoe bij dat de schokkende ervaring steeds meer een plek krijgt in de levensgeschiedenis van de persoon.
                                           
 
Zijn er ook nadelen?
Na afloop van een EMDR therapie kunnen de effecten nog even doorwerken. Dat is natuurlijk goed. Toch kan dit in sommige gevallen de cliënt het idee geven even de regie kwijt te zijn. Bijvoorbeeld als er nieuwe beelden of gevoelens naar boven komen. Vaak is het dan een geruststelling om te weten dat dit in de regel niet langer dan drie dagen aanhoudt. Daarna is er als het ware een nieuw evenwicht ontstaan. Het is aan te bevelen een dagboekje bij te houden en op te schrijven wat er naar boven komt. Deze dingen kunnen dan in de volgende zitting aan de orde komen.
                                                                            
 
Wat is het werkingsmechanisme van EMDR?
Hoe EMDR precies werkt is nog onduidelijk. Een mogelijke verklaring voor de effecten van EMDR is dat de procedure leidt tot versnelde informatieverwerking. Denkbaar is dat combinatie van het sterk denken aan de traumatische gebeurtenis en de aandacht voor de afleidende stimulus er voor zorgt dat het natuurlijk verwerkingssysteem wordt gestimuleerd. Een wisselwerking tussen de twee hersenhelften die door deze methode gestimuleerd wordt waardoor verstand en gevoel geïntegreerd worden is een andere veronderstelling waarom deze methode werkt. Toekomstig onderzoek zal uit moeten maken hoe de waargenomen effecten het best kunnen worden verklaard.





NLP voor beginners: Ankeren

5 August, 2008

“Ik kan dit gevoel niet stoppen… diep van binnen” . Deze woorden geven exact weer hoe het is om een zelfgemaakt anker te activeren.

Een anker is een her-innering aan je brein bepaalde emoties, sensaties en gedachten te activeren, te produceren in iets wat we een ’staat’ noemen. Een staat van zijn. Of het nu concentratie, plezier, motivatie, een goed gevoel, vergeving, rust of elke van alle andere mogelijkheden van gevoel is een ’staat’, een combinatie van fysieke en emotionele keuzes.

Het concept van ankeren, het kunnen reproduceren van een bepaalde ’staat’,  brengt een onvermijdelijke vraag met zich mee: zou je je staat van zijn moeten beheersen? Zijn emoties niet ‘echter’ wanneer ze spontaan gebeuren?

Het antwoord is eenvoudig: nee, dat zijn ze niet. Emoties gebeuren niet willekeurig en ‘vanzelf’. Ze bestaan om een reden; er zijn oorzaken die ze verzaken. Je kent op dit moment al miljoenen, zoniet miljarden ankers, die bij je ‘geïnstalleerd’ zijn van kinds af aan.

Wat voor soort ankers zijn er en hoe herken je ze? Je hoeft je bestaande ankers helemaal niet te kennen of herkennen. Je zou ze toch ook niet allemaal kunnen managen, misschien slechts 1%. Die ene percent die je wel zou willen managen zijn de soort ankers wanneer iets je stoort (en je daarbij een vervelend gevoel hebt) en je dit zou willen ‘herprogrammeren’.

De volgende is een stappenplan om nieuwe ankers te installeren:

Stap 1:

Kies het specifieke gedrag of emotionele of fysieke ’staat’ die je zou willen ankeren en zou willen reproduceren. Maak vervolgens een keuze welk specifiek anker je wilt gebruiken. Dit kan van alles zijn, het enige wat belangrijk is dat het redelijk uniek moet zijn. Voorbeelden kunnen zijn duim en ringvinger bij elkaar brengen, in je linker oorlel knijpen, met je vuisten tegen elkaar aan botsen.. van alles dus.

Stap 2:

Stap in die staat. Denk, fantaseer, herinner of doe alsof je een bepaalde fysieke / emotionele staat herinnert. Het is het makkelijkst als je precies weet te herinneren welke gebeurtenis je aan het beleven was toen je je op die gewenste specifieke manier voelde.

Doe je best om de meest intensieve ervaring te vinden. Als je bijvoorbeeld motivatie zoekt, denk dan aan de laatste keer dat je echt extreem gemotiveerd was om iets te doen. Zo gemotiveerd, dat je het gewoon moest doen!
Stap 3:

Vind het calibratie punt, het hoogste punt van die sensatie, van dat gevoel. Het hoogste punt is dat punt waar je het gevoel maximaal ervaart en dat daarna alleen maar minder wordt. Het calibratie punt is dat punt waar je die specifieke staat door je hele lichaam voelt, volledig bewust.

Je ademhaling kan op dit moment wat dieper worden of je ogen kunnen een bepaalde kant op kijken. Soms verandert je houding ook corresponderend met de staat die je oproept. Dat is het calibratie punt, het moment in de tijd dat je wilt vasthouden en op verzoek wilt kunnen oproepen; ankeren.

Stap 4:

Denk opnieuw aan die staat, stap er als het ware in op het calibratie punt en voel de gewenste staat door je hele lijf en gebruik daarvoor zoveel mogelijk zintuigen. Op het hoogste calibratie punt ga je je anker ankeren! Spreek het uit, pak vast, druk erop, creëer het!!

Wat je anker ook is (een aanraking, een geluid een woord), stimuleer het op het calibratie punt. Voeg er extra dimensien aan toe door het op een bepaalde manier uit te spreken, een specifieke manier je vingers bij elkaar te brengen, oftwel voeg zoveel mogelijk extra details toe! Nu…

Stap 5:

Stop. Beweeg je lichaam, draai je hoofd om. Wat is je geboortedatum ook al weer? Mooi, nu verder met het echte werk:

Voer stap 4 opnieuw uit. Doe het deze keer sneller. Denk aan die staat en die herinnering die je er in brengt zodat je opnieuw kunt ankeren. Stimuleer het anker zo veel mogelijk. Stop de staat, stop het ankeren en focus je aandacht op iets compleets anders (de kleur van je sokken bijvoorbeeld), en doe stap 4 opnieuw alleen deze keer nog weer wat sneller.

Herhaal dit proces ongeveer 10 keer! Waarom? Je wilt zeker zijn dat je brein je anker zo goed mogelijk onthoud. Als je stap 5 zo vlot doet als je zou moeten duurt de oefening niet langer dan 5 minuten. Dus in 5 minuten kun je ervoor zorgen dat je de gewenste staat op elk moment de rest van je leven beschikbaar hebt. Stel je eens voor…

Stap 6:

We zijn nog niet helemaal klaar. We moeten het anker nog testen.

Ga even staan, kijk naar buiten en tel de wolken, ofwel ga iets volledig anders doen. Nu, activeer je anker. Als je nu de gewenste staat voelt dan heb je de oefening goed gedaan. Mocht dat niet zo zijn herhaal deze oefening vanaf stap 1 met nog meer inleving.

Een paar tips:

  • Kies om te beginnen een staat waar je bekend mee bent, emoties en fysieke staten die je hebt ervaren in het verleden. Deze zijn ook het meest eenvoudig om mee te oefenen. Hoe verder je raakt met deze oefening des te krachtigere staten kun je gebruiken.
  • Vermijd al bekende ankers. Kies ze zo uniek mogelijk. Je haar kammen, aan je neus zitten of een knipoog is niet uniek genoeg. Kies een actie of geluid wat je niet constant hoort. Een claxon lijkt me niet zo handig als je bijvoorbeeld veel in de stad rijdt.
  • Maak van ankeren een spel. Het hoeft allemaal niet zo serieus te zijn. Je kunt bijvoorbeeld ook een anker creëeren om je gevoel van humor te vergroten.. bedenk het maar, het kan allemaal!
 
 
 
-------------------------------------------------------------------------------------------------
 
 
Hieronder een aantal van de berichten die ik in ontving van clienten nog voordat ik via het Platform Verkeerscounseling met Vivienne ging samenwerken. We rekenen nu op nog veel meer successtories. Bovendien verwachten we veel snellere resultaten.
 
 
 
 
                            
                       
                           
Hoi Richard,
Het rijden in de omgeving gaat goed. Ik probeer mijn mind met andere zaken bezig te laten houden. Zo moest ik half december een eindejaarsrijm voor buurtjes maken en heb ik al rijdend rijmwoordjes bedacht. Werkte uitstekend ! En de buren vonden het een prachtig rijm !  
Richard, ik wil je nogmaals bedanken voor alle uren waarin je in 2007 met me hebt rondgereden (dat viel niet mee!);  ik kijk positief op de lessen terug. Toen jij in februari 2007 aan onze tafel zat met de mededeling dat ik weer op een snelweg zou rijden dacht ik echt die praat onzin! Dat ga ik echt niet doen !!! Uiteindelijk is het eindresultaat (alleen op de snelweg) nog niet bereikt maar ik rijd in de omgeving toch weer met een heel ander gevoel rond dan in februari. Als ik weer wat lekkerder in m’n vel zit en de financiën weer wat toereikender zijn weet ik je te vinden !  
All the best !
 
Mary Willemse
 
 
 
                                    
                                       
Hallo Richard,

Op maandag 31 april heb ik m'n laatste les tegen rijangst gehad. Ik zou je in de loop van de tijd laten weten hoe het allemaal gaat.
Stapje voor stapje gaat het beter. Ik kan inmiddels zonder teveel problemen verschillende wegen naar mijn werk rijden, naar mijn zus, naar mijn ouders en afgelopen weekend ben ik naar Limburg gereden waar mijn ouders op de camping staan. Dit was voor mij toch een hele overwinning. Het rijden zelf gaat inmiddels goed, daar ben ik niet bang meer voor. Maar het feit dat ik moet parkeren is nog steeds spannend voor me, maar zelfs dat gaat telkens een klein beetje beter. Ik geloof erin dat ook dat op een gegeven moment geen probleem meer vormt. Ik kan me goed herinneren dat een van de eerste dingen die je tegen me zei was: 'Ik ga er voor zorgen dat je met een lach achter het stuur komt te zitten.' En om heel eerlijk te zijn, geloofde ik het echt, echt niet. Maar hierbij stuur ik het bewijs!
Bedankt! Keep up the good work!
Groetjes, Silvia Schomaker
 
 
 
                      
                                 
                                        
Hoi Richard
 
Op de snelweg begin ik me zo langzamerhand steeds zelfverzekerder te voelen en ik heb verschillende keren ingehaald 
Fred zat het met stijgende verbazing gade te slaan en zei: "je zou niet zeggen dat ik naast iemand zit die rijangst heeft/had, Richard heeft je wel erg goed les gegeven".  Dat waren zijn letterlijke woorden en dat wou ik je even mede delen. Leuk hè.
 
Gaat het goed met je Harley?
 
Groetjes, Paula
 
 
 
                                    
                                        
Hallo Richard,
 
Ik meen met je afgesproken te hebben dat ik in maart weer lessen zou nemen. Ik wil dit uitstellen aangezien mijn dochter momenteel autorijles heeft en twee financieel teveel is. Verder ben ik tevreden met hoe het nu gaat. Ik rij naar mijn werk en dit gaat goed. Ik hoop dat als ik t.z.t. mijn rijwereld toch te beperkt vind , ik weer een beroep op je mag doen. Voor nu wil ik je bedanken voor je deskundige en vooral geduldige begeleiding .
 
Met vriendelijke groetjes
 
Monique van Maarle