|  | NAROX Verkeersbegeleidingen | | Rijangstspecialist |
|  | |
Wij zijn opgeleid en gespecialiseerd in het oplossen van rijangst. Zowel voor de gewone reele rijangst als voor fobische rijangst en rijangst als gevolg van een trauma(PTSS).
Hiervoor is een team van een rijangstspecialist en een verkeerscounselor samengesteld die met u aan het werk gaat. Onze verkeerscounselor is een HBO-opgeleide psycho-sociaal therapeute met een zeer ruime ervaring. Juist de combinatie van deze twee disciplines geeft de grootste kans op het verdwijnen van de klachten. In een aantal gevallen kunnen de kosten vergoed worden via een aanvullende ziektekostenverzekering.
Is er sprake van een PTSS als gevolg van een door derden veroorzaakt ongeval, kan het team, op uw verzoek, worden uitgebreid met een letselschade-advocaat van Keurmerk Letselschade-advocaten. Deze advocaat zal o.a. zorgen dat alle kosten, dus ook de kosten van de rijangstsessies, voor u kosteloos zijn. U kunt natuurlijk ook van uw eigen advocaat gebruik (blijven) maken.
In ons geval is dat Annemarie Wolf van Wolf advocaten www.wolfadvocaten.nl uit Haarlem.
Wij zijn aangesloten bij Verkeerscounseling Nederland . Het platform is een samenwerking aangegaan met het netwerk van keurmerk letselschadespecialisten van 0800-ongeval www.0800-ongeval.nl en het OCA www.oca.nl. (Het OCA verzorgt revalidatietrainingen met zeer goede resultaten. Hun slagingspercentage bedraagt meer dan 90%.
De ervaring leert ook dat specifieke kennis van de letselschadepraktijk bij medici belangrijk is om een goed resultaat te behalen.)
Onder auspiciën van het platform werken wij met een unieke samenwerking tussen een Verkeerscounselor en een Rijangstspecialist. Vivienne Feitsma van www.rijangsttherapie.nl is onze Verkeerscounselor.
Ik als rijangstspecialist maak een afspraak van 1,5 uur met de cliënt en daarna heeft Vivienne een eerste gesprek met hem/haar. Deze volgorde kan ook andersom.
Wij overleggen dan samen de te volgen procedure.
Grofweg zal de behandeling bestaan uit achtereenvolgens:
(a) een aantal therapeutische gesprekken (waarbij technieken als bijvoorbeeld EMDR, (Eye Movement Desensitiation and Reprocessing), Cognitieve gedragstherapie, Transactionele Analyse, Gestalt, NLP (Neuro Linguistisch Programmeren), Rationeel Emotieve Therapie en communicatietechnieken en ontspanningsoefeningen toegepast kunnen worden,
(b) een aantal therapeutische rijsessies waarbij de VC achterin zit en de RS naast de cliënt.
(c) Hierna volgen nog enkele sessies met de RS alleen tot dat het ,in overleg met de cliënt, gestelde einddoel is bereikt.
(d) Tot slot volgt dan nog een afsluitend gesprek met de VC.
Overigens kan in veel gevallen worden volstaan met de aanpak van de rijangst-specialist zonder assistentie van de VC. Een aantal sessies in de auto is dan voldoende.
VIDEO
Wij maken gebruik van een professioneel mobiel videosysteem , waarmee we de gereden route opnemen. We branden hier een DVD van, die we tijdens de gesprekssessies weer gebruiken .
Wist u dit?
Rijangst komt veel vaker voor dan men denkt. Zeker meer dan 1 miljoen Nederlanders heeft hier last van. Bij rijangst raak je het overzicht in het verkeer kwijt, verliest de mentale controle over het voertuig en over zichzelf.
Rijangst is, net als andere angstvormen, in principe niet negatief. Angst heeft als functie dat je jezelf beschermt tegen naderend onheil. Zodra angst echter irreëel wordt en bovendien blokkerend gaat werken, waardoor je niet meer kan functioneren, ontstaat er een probleem.
Zodra je iets moeilijk ,eng, spannend of gevaarlijk vindt, is je zoogdier- reactie vlak voor je kijken. Hoe komt dit?Naar alle waarschijnlijkheid is dit een overblijfsel uit het verre verleden als aapachtige, waarbij wij de bomen in moesten vluchten als er een roofdier binnen een straal van 15 m van ons kwam. Zolang het roofdier buiten die cirkel bleef, waren we veilig genoeg. We zaten immers in no time in de boom. Verder weg scannen was dus niet noodzakelijk.
De moderne mens verplaatst zich echter met snelheden die niet bij ons behoren wat betreft onze evolutie. Als je jezelf op de autosnelweg begeeft, met een maximaal toegestane snelheid van 120 km/u, moet je zeker 500m vooruit kijken. Je moet immers minstens 60 m afstand (remafstand, invoegafstand, kijkafstand) houden en in de verte zien of er calamiteiten ontstaan. Scherpstellen op die afstand is echter onmogelijk. Dat in tegenstelling tot bijvoorbeeld een roofvogel die zich van nature met veel hogere snelheden verplaatst dan een mens te voet en vanaf grote hoogte een minuscule prooi herkent, de afstand tot zijn prooi goed kan schatten en zijn aanvalssnelheid. exact kan doseren. Een mens kan dit niet. Toch zullen wij moeten proberen om, tegen onze natuur in, onze informatie van verder weg te halen.
Zodra een mens bang wordt in de auto en als gevolg daarvan dichtbij gaat kijken, krijgt hij de benodigde info om te kunnen handelen te laat en kan het beeld niet meer ordenen. De plotselinge info wordt chaotisch , de controle is weg en de angst slaat toe. Als de reflectie van deze ervaring in het geheugen blijft bestaan, ontstaat ook de ” angst voor de angst”. Als men moet gaan rijden, is men van te voren al bang om eventueel bang te worden. Zodra je de gedachte op jezelf loslaat” als ik maar niet bang wordt ( op die en die plek, tunnel, snelweg, naast vrachtauto’s)”, is het eigenlijk 100% zeker, dat je juist bang wordt.
Er zijn drie hoofdoorzaken voor rijangst aan te geven.
(1)Rijangst als gevolg van een traumatische gebeurtenis. Denk hierbij niet alleen aan een (ernstige) aanrijding, maar, bijvoorbeeld,ook een plotselinge angstreactie van een ander kan de eigen angst opwekken.
(2) Fobische rijangst. Je creëert je angst zelf door een negatieve fantasie te scheppen.
(3) Reële rijangst: je beseft dat je niet goed kunt rijden en durft het daarom niet meer.
(© copyright NAROX Verkeersbegeleidingen)
Wat is VerkeersCounseling?
..............................................................................................................
Counseling is kortdurende, praktische psychosociale hulpverlening door middel van gesprekken. Voor VerkeersCounseling betekent dit dat er gewerkt wordt met doelgerichte, gestructureerde gesprekken op basis van psychosociale therapie en psychologische gespreksvoering, in combinatie mét / of begeleiding tíjdens de praktische lessen.
Een VerkeersCounselor is een gespecialiseerd psychosociaal therapeut/counselor, die nauw samenwerkt met een gespecialiseerd rij-instructeur: een rijangst-specialist.
Dit team zorgt er samen voor dat de zelfredzaamheid wordt gestimuleerd en men uiteindelijk (weer) als een volwaardig verkeersdeelnemer op pad kan.
Wanneer VerkeersCounseling
..............................................................................................................
“Vanuit de psychosociale gedachtegang zijn lichaam en geest onlosmakelijk met elkaar verbonden en wordt de mens gezien als één geheel in relatie tot zijn omgeving.
Een VerkeersCounselor kijkt naar de samenhang/wisselwerking van biologische (lichamelijke), psychologische (mentale) en sociale (omgevings) factoren.
Kort gezegd; Lichamelijk: de angst en paniek gevoelens/stoornis. Psychologisch: hoe kijkt men er tegen aan. Sociaal: hoe reageert de omgeving erop. Rij-angst kan niet behandeld worden zonder te kijken naar deze 3 factoren en de samenhang/wisselwerking hiertussen, omdat rij-angst hierdoor ontstaan is en/of in stand wordt gehouden.
“Iedereen kan op een bepaald moment van zijn leven in een situatie terecht komen waardoor hij angst krijgt voor het autorijden…...
Een VerkeersCounselor kan dan uitkomst bieden”.
Rij-angst niet simpelweg te vertalen in angst voor autorijden.
Rij-angst kan voortkomen uit verschillende angststoornissen. Wanneer de rij-angst voortkomt uit agorafobie (pleinvrees) spreekt men ook wel over verkeersangst, omdat deze mensen vaak ook niet met het openbaar vervoer durven te reizen en ze niet met een veerpont mee durven.
Ook een fobie kan leiden tot rij-angst. Voorbeelden hiervan zijn claustrofobie en acrofobie. Door deze angsten is men doodsbang voor bruggen, viaducten en tunnels.
Er bestaat ook zoiets als sociale angst. Deze groep met rij-angst vindt het eng dat men in het verkeer te maken heeft met beoordeeld -en waargenomen te worden.
Rij-angst kan ook voortkomen uit een obsessieve-compulsieve stoornis. Men heeft dan allerlei rituelen en dwanghandelingen nodig om zich door het verkeer heen te kunnen manoeuvreren.
Ook een Post Traumatisch Stress Syndroom kan leiden tot rij-angst. Na een verkeersongeval heeft iedereen wel een tijdje wat schrik in de benen, maar bij een PTSS blijft men het ongeval/trauma herbeleven. Men wordt steeds angstiger en vermijdt de plaats van het ongeval en vaak ook alle situaties die er maar enigszins op lijken.
Dan zijn er nog een aantal vormen van rij-angst: angst om een hyperventilatieaanval te krijgen in de auto, bijrijdersangst, angst om te verdwalen, angst om in de auto last te krijgen van de lichamelijke beperking die men heeft. En tenslotte kan men ook rij-angst ontwikkelen omdat men simpelweg te weinig ervaring heeft opgedaan en men niet meer weet of men het nog wel kan?
Rij-angst vanuit faalangst.
Faalangst kan zowel positief als negatief zijn. Bij positieve faalangst presteert men juist extra goed wanneer men gestresst is. Terwijl bij negatieve faalangst het stressniveau te hoog is om nog te kunnen presteren. Daarnaast is faalangst in 3 groepen te verdelen:
Cognitief: doordat men te zenuwachtig is kan men niet meer teruggrijpen op de kennis en kunde die men reeds verworven heeft;
Sociaal; wat zullen anderen denken?
Motorisch: blokkeren van praktische vaardigheden
Faalangst en perfectionisme gaan helaas prima samen. Deze groep wil rijden zoals het hoort en verwacht dat anderen dit ook zullen doen. Wanneer dit niet gebeurt maakt dat onzeker en angstig en kan het leiden tot rij-angst.
|
Wat is EMDR?
Eye Movement Desensitization and Reprocessing, afgekort tot EMDR, is een therapie voor mensen die last blijven houden van de gevolgen van traumatische ervaringen. Dit kan zijn een schokkende ervaring, zoals een verkeersongeval of een geweldsmisdrijf. Maar ook voor andere ervaringen die veel invloed hebben gehad op de ontwikkeling van iemands leven zoals pesterijen of krenkingen in de jeugd, die in het hier-en-nu nog steeds invloed hebben kan de methode gebruikt worden.
EMDR is een relatief nieuwe therapie. Een eerste versie van EMDR werd in 1989 beschreven door de ontwikkelaarster ervan, de Amerikaanse psychologe Francine Shapiro. In de jaren daarna werd deze procedure verder uitgewerkt en ontwikkelde EMDR zich tot een volwaardige therapeutische methode.
Waarvoor is EMDR bedoeld?
Bepaalde gebeurtenissen kunnen diep ingrijpen in het leven van mensen. Een groot deel van de getroffenen 'verwerken' deze ervaringen op eigen kracht. Bij anderen ontwikkelen zich psychische klachten. Vaak gaat het om zich opdringende herinneringen aan de schokkende gebeurtenis, waaronder angstwekkende beelden (herbelevingen; 'flashbacks') en nachtmerries. Andere klachten die vaak voorkomen zijn schrik- en vermijdingsreacties. Als er aan bepaalde criteria wordt voldaan spreekt men van een 'post traumatische stress-stoornis' (PTSS).
Ofschoon PTSS nog steeds als het primaire indicatiegebied voor EMDR wordt beschouwd hebben de ervaringen met de toepassing van deze behandelmethode de afgelopen jaren laten zien dat het mogelijk is een grote verscheidenheid aan psychische aandoeningen en klachten te behandelen, die gepaard gaan met vermijdingsgedrag, somberheid en/of gevoelens van angst, schaamte, verdriet, schuld of boosheid. Uitgangspunt is telkens dat deze klachten zijn ontstaan als gevolg van een of meer beschadigende ervaringen. Daarmee worden gebeurtenissen bedoeld die dusdanige sporen hebben nagelaten in het geheugen van de persoon, dat hij of zij er nu nog steeds last van heeft. Voorbeelden daarvan zijn emotionele verwaarlozing, akelige ervaringen op medisch gebied, verlieservaringen, werkgerelateerde gebeurtenissen en andere schokkende, schaamtevolle of anderszins ingrijpende ervaringen. De belangrijkste insteek van de EMDR therapeut is de cliënt te helpen de herinneringen aan deze gebeurtenissen te verwerken, met de bedoeling daarmee de klachten te verminderen of te laten verdwijnen.
Werkt EMDR?
Er is veel wetenschappelijk onderzoek gedaan naar de werkzaamheid van EMDR. Uit de resultaten blijkt dat cliënten goed op EMDR reageren. EMDR is een kortdurende therapievorm. Als het gaat om een trauma na een eenmalige ingrijpende gebeurtenis dan zijn mensen vaak al na enkele zittingen in staat om de normale dagelijkse bezigheden weer op te pakken.
Hoe weet je of EMDR kan worden toegepast? In het begin van de therapie zal uw EMDR-therapeut uitgebreid aandacht besteden aan de oorzaak en achtergronden van de klachten. Daarnaast wordt er een taxatie gemaakt van een aantal individuele kenmerken waaronder de persoonlijke draagkracht en de last die men van de klachten ondervindt. Hieruit zal blijken of een gerichte traumabehandeling op dat moment noodzakelijk of nodig is, en of daarvoor EMDR kan worden gebruikt.
Hoe gaat EMDR in z'n werk?
De therapeut zal vragen aan de gebeurtenis terug te denken inclusief de bijbehorende beelden, gedachten en gevoelens. Eerst gebeurt dit om meer informatie over de traumatische beleving te verzamelen. Daarna wordt het verwerkingsproces opgestart. De therapeut zal vragen de gebeurtenis opnieuw voor de geest te halen. Maar nu gebeurt dit in combinatie met een afleidende stimulus. Doorgaans zal dat de hand van de therapeut zijn. De therapeut zal vragen de aandacht hierop te richten en daarna de hand op ongeveer 30 centimeter afstand, voor het gezicht langs, heen en weer bewegen. Een ander methode gebeurt door middel van een koptelefoon waarbij geluiden afwisselend rechts en links worden aangeboden. Na elke set wordt er even rust genomen. De therapeut zal de cliënt dan vragen wat er in gedachten naar boven komt. De EMDR procedure brengt doorgaans een stroom van gedachten en beelden op gang, maar soms ook gevoelens en lichamelijke sensaties. Vaak verandert er wat. De cliënt wordt na elke set oogbewegingen gevraagd zich te concentreren op de meest opvallende verandering, waarna er een nieuwe set volgt.
Wat zijn de te verwachten effecten?
De aangeboden sets oogbewegingen of geluiden zullen er langzamerhand toe leiden dat de herinnering haar kracht en emotionele lading verliest. Het wordt dus steeds gemakkelijker aan de oorspronkelijke gebeurtenis terug te denken. In veel gevallen veranderen ook de herinneringsbeelden zelf en worden ze bijvoorbeeld waziger of kleiner. Maar het kan ook zijn dat minder onprettige aspecten van dezelfde situatie naar voren komen. Een andere mogelijkheid is dat er spontaan nieuwe gedachten of inzichten ontstaan die een andere, minder bedreigende, betekenis aan de gebeurtenis geven. Deze effecten dragen ertoe bij dat de schokkende ervaring steeds meer een plek krijgt in de levensgeschiedenis van de persoon.
Zijn er ook nadelen?
Na afloop van een EMDR therapie kunnen de effecten nog even doorwerken. Dat is natuurlijk goed. Toch kan dit in sommige gevallen de cliënt het idee geven even de regie kwijt te zijn. Bijvoorbeeld als er nieuwe beelden of gevoelens naar boven komen. Vaak is het dan een geruststelling om te weten dat dit in de regel niet langer dan drie dagen aanhoudt. Daarna is er als het ware een nieuw evenwicht ontstaan. Het is aan te bevelen een dagboekje bij te houden en op te schrijven wat er naar boven komt. Deze dingen kunnen dan in de volgende zitting aan de orde komen.
Wat is het werkingsmechanisme van EMDR?
Hoe EMDR precies werkt is nog onduidelijk. Een mogelijke verklaring voor de effecten van EMDR is dat de procedure leidt tot versnelde informatieverwerking. Denkbaar is dat combinatie van het sterk denken aan de traumatische gebeurtenis en de aandacht voor de afleidende stimulus er voor zorgt dat het natuurlijk verwerkingssysteem wordt gestimuleerd. Een wisselwerking tussen de twee hersenhelften die door deze methode gestimuleerd wordt waardoor verstand en gevoel geïntegreerd worden is een andere veronderstelling waarom deze methode werkt. Toekomstig onderzoek zal uit moeten maken hoe de waargenomen effecten het best kunnen worden verklaard.
NLP voor beginners: Ankeren
5 August, 2008
“Ik kan dit gevoel niet stoppen… diep van binnen” . Deze woorden geven exact weer hoe het is om een zelfgemaakt anker te activeren.
Een anker is een her-innering aan je brein bepaalde emoties, sensaties en gedachten te activeren, te produceren in iets wat we een ’staat’ noemen. Een staat van zijn. Of het nu concentratie, plezier, motivatie, een goed gevoel, vergeving, rust of elke van alle andere mogelijkheden van gevoel is een ’staat’, een combinatie van fysieke en emotionele keuzes.
Het concept van ankeren, het kunnen reproduceren van een bepaalde ’staat’, brengt een onvermijdelijke vraag met zich mee: zou je je staat van zijn moeten beheersen? Zijn emoties niet ‘echter’ wanneer ze spontaan gebeuren?
Het antwoord is eenvoudig: nee, dat zijn ze niet. Emoties gebeuren niet willekeurig en ‘vanzelf’. Ze bestaan om een reden; er zijn oorzaken die ze verzaken. Je kent op dit moment al miljoenen, zoniet miljarden ankers, die bij je ‘geïnstalleerd’ zijn van kinds af aan.
Wat voor soort ankers zijn er en hoe herken je ze? Je hoeft je bestaande ankers helemaal niet te kennen of herkennen. Je zou ze toch ook niet allemaal kunnen managen, misschien slechts 1%. Die ene percent die je wel zou willen managen zijn de soort ankers wanneer iets je stoort (en je daarbij een vervelend gevoel hebt) en je dit zou willen ‘herprogrammeren’.
De volgende is een stappenplan om nieuwe ankers te installeren:
Stap 1:
Kies het specifieke gedrag of emotionele of fysieke ’staat’ die je zou willen ankeren en zou willen reproduceren. Maak vervolgens een keuze welk specifiek anker je wilt gebruiken. Dit kan van alles zijn, het enige wat belangrijk is dat het redelijk uniek moet zijn. Voorbeelden kunnen zijn duim en ringvinger bij elkaar brengen, in je linker oorlel knijpen, met je vuisten tegen elkaar aan botsen.. van alles dus.
Stap 2:
Stap in die staat. Denk, fantaseer, herinner of doe alsof je een bepaalde fysieke / emotionele staat herinnert. Het is het makkelijkst als je precies weet te herinneren welke gebeurtenis je aan het beleven was toen je je op die gewenste specifieke manier voelde.
Doe je best om de meest intensieve ervaring te vinden. Als je bijvoorbeeld motivatie zoekt, denk dan aan de laatste keer dat je echt extreem gemotiveerd was om iets te doen. Zo gemotiveerd, dat je het gewoon moest doen!
Stap 3:
Vind het calibratie punt, het hoogste punt van die sensatie, van dat gevoel. Het hoogste punt is dat punt waar je het gevoel maximaal ervaart en dat daarna alleen maar minder wordt. Het calibratie punt is dat punt waar je die specifieke staat door je hele lichaam voelt, volledig bewust.
Je ademhaling kan op dit moment wat dieper worden of je ogen kunnen een bepaalde kant op kijken. Soms verandert je houding ook corresponderend met de staat die je oproept. Dat is het calibratie punt, het moment in de tijd dat je wilt vasthouden en op verzoek wilt kunnen oproepen; ankeren.
Stap 4:
Denk opnieuw aan die staat, stap er als het ware in op het calibratie punt en voel de gewenste staat door je hele lijf en gebruik daarvoor zoveel mogelijk zintuigen. Op het hoogste calibratie punt ga je je anker ankeren! Spreek het uit, pak vast, druk erop, creëer het!!
Wat je anker ook is (een aanraking, een geluid een woord), stimuleer het op het calibratie punt. Voeg er extra dimensien aan toe door het op een bepaalde manier uit te spreken, een specifieke manier je vingers bij elkaar te brengen, oftwel voeg zoveel mogelijk extra details toe! Nu…
Stap 5:
Stop. Beweeg je lichaam, draai je hoofd om. Wat is je geboortedatum ook al weer? Mooi, nu verder met het echte werk:
Voer stap 4 opnieuw uit. Doe het deze keer sneller. Denk aan die staat en die herinnering die je er in brengt zodat je opnieuw kunt ankeren. Stimuleer het anker zo veel mogelijk. Stop de staat, stop het ankeren en focus je aandacht op iets compleets anders (de kleur van je sokken bijvoorbeeld), en doe stap 4 opnieuw alleen deze keer nog weer wat sneller.
Herhaal dit proces ongeveer 10 keer! Waarom? Je wilt zeker zijn dat je brein je anker zo goed mogelijk onthoud. Als je stap 5 zo vlot doet als je zou moeten duurt de oefening niet langer dan 5 minuten. Dus in 5 minuten kun je ervoor zorgen dat je de gewenste staat op elk moment de rest van je leven beschikbaar hebt. Stel je eens voor…
Stap 6:
We zijn nog niet helemaal klaar. We moeten het anker nog testen.
Ga even staan, kijk naar buiten en tel de wolken, ofwel ga iets volledig anders doen. Nu, activeer je anker. Als je nu de gewenste staat voelt dan heb je de oefening goed gedaan. Mocht dat niet zo zijn herhaal deze oefening vanaf stap 1 met nog meer inleving.
Een paar tips:
-
Kies om te beginnen een staat waar je bekend mee bent, emoties en fysieke staten die je hebt ervaren in het verleden. Deze zijn ook het meest eenvoudig om mee te oefenen. Hoe verder je raakt met deze oefening des te krachtigere staten kun je gebruiken.
-
Vermijd al bekende ankers. Kies ze zo uniek mogelijk. Je haar kammen, aan je neus zitten of een knipoog is niet uniek genoeg. Kies een actie of geluid wat je niet constant hoort. Een claxon lijkt me niet zo handig als je bijvoorbeeld veel in de stad rijdt.
-
Maak van ankeren een spel. Het hoeft allemaal niet zo serieus te zijn. Je kunt bijvoorbeeld ook een anker creëeren om je gevoel van humor te vergroten.. bedenk het maar, het kan allemaal!
Geschreven door Joeke-Remkus de Vries
HARTCOHERENTIE
Wat is hartcoherentie
De mate van regelmaat in de hartvariatie wordt hartcoherentie genoemd. Ons welzijn is dus gebaat bij een regelmatig sterk variërend hartslagbeeld. Als je een positieve emotionele toestand ervaart is de hartslag van slag tot slag in een goed (coherent) ritme. Bij verstoring, of meer alert zijn, zie je een chaotisch patroon. Je hart heeft invloed op je denken. Je hart slaat anders en je denkt anders, wanneer je bang bent of gelukkig. Mensen die meestal gelukkig zijn, hebben een hoge hartcoherentie en zijn emotioneel gezond en in balans.
Ons gevoel wordt bestuurd door ons limbisch systeem. Het gedeelte van de hersenen dat de emoties en de fysiologie van ons lichaam controleert, de primaire overlevingsmechanismen. Dit deel van het brein werkt vaak onafhankelijk van het geavanceerdere gedeelte, de neocortex, waar ons redeneren huist. Het limbische systeem wordt wel eens het emotionele brein genoemd en de neocortex, het cognitieve brein.
Het emotionele en het cognitieve brein
De beide breinen zijn wel met elkaar verbonden en kunnen elkaar beïnvloeden. Zo kan bij het zien van mogelijk gevaar, het emotionele brein al tot een afweerreactie komen, terwijl de analyse van het rationele brein nog moet volgen. Als het rationele brein dan tot de conclusie komt dat er geen gevaar dreigt dan zend het signalen naar het emotionele brein, zodat deze tot rust komt. Omdat dit emotionele brein ook de fysiologie controleert is het logisch dat het hart hierop reageert.
Het hartbreinsysteem
Wetenschappelijk onderzoek heeft geleid tot de conclusie dat het hart een eigen neuronennet heeft met voldoende complexiteit om het te betitelen als hartbreinsysteem met een eigen geheugen en die in staat is om beslissingen te nemen die geheel onafhankelijk zijn van de hersenen in ons hoofd. Het hart kan dus niet alleen autonoom beslissen maar ook ons emotioneel brein en ons rationeel brein beïnvloeden Daarnaast kan het hart ook hormonen als adrenaline, ANS en oxytocine afscheiden. Het kan ons prikkelen tot actie, de bloeddruk verlagen en liefdesgevoelens opwekken. Ons gevoel zit dus (ook) in ons hart. Dat het beïnvloeden van de hartcoherentie ons gevoelsleven kan beïnvloeden wordt nu een stuk aannemelijker.
Het beïnvloeden van de hartcoherentie
Hartcoherentie wordt beïnvloed door middel van emotiemanagement. De bekende technieken zoals positief denken en ritmisch ademhalen zijn respectievelijk psychologische en fysiologische manieren van hartcoherentie beïnvloeden. Emotiemanagement gaat veel verder. Positief denken zonder positieve gevoelens is vaak geen lang leven beschoren. Bovendien wordt steeds duidelijker dat emoties veel sneller reizen dan gedachten en frequent het lineaire denkproces omzeilen. Dat betekent dus dat emoties meestal niet de gedachten volgen, maar geheel onafhankelijk van het rationele brein en daarmee onze gedachten beïnvloeden.
De sleutel tot beïnvloeden van de hartcoherentie is niet positief denken, maar positief voelen en daarvoor kunnen we putten uit het emotionele geheugen. Het hartritme, het verschil in intervallen tussen hartslagen, is het beginpunt van waaruit informatiestromen naar ons brein en het lichaam gaan. Is het ritme regelmatig dan werken lichaam en brein synchroon samen, met diepgaande effecten. Het hartritme staat op haar beurt weer sterk onder invloed van gevoelens en emoties. Het hartritme kan door het individu beïnvloed worden.
Hartcoherentie als middel in de strijd tegen stress, burnout en depressie
Door de toegenomen stressoren in onze maatschappij zijn ziektes als burnout en depressie hard op weg om volksziekten nummer 1 te worden. 1 op de 15 mensen slikt een antidepressivum, van de beroepsbevolking heeft minstens 1 op de 10 mensen last van burnout klachten.
Een effectief middel in de vermindering van de uitval van werknemers door deze ziekten is het (leren) toepassen van hartcoherentie. Met behulp van het EmWave PC®systeem leert u uw hartcoherentie te trainen waarmee de lichamelijke gevolgen van stress, maar ook het ontstaan van stress significant afneemt.
EmWave PC®
Het Amerikaanse Heartmath instituut ontwikkelde feedback apparatuur, de EmWave PC®, en methodieken om positieve gevoelens op te roepen en daarmee de hartcoherentie te trainen Gevoelens van liefde, onbezorgdheid, oprechte waardering, etc. lijken het beste te werken. Deze psychofysiologische techniek is veel effectiever gebleken dan klassiek mediteren of positief denken. Veel mensen beginnen met deze techniek zodra ze wakker worden en herhalen deze tijdens stressvolle gebeurtenissen. Ze proberen het gevoel zo lang mogelijk vast te houden zodat het lichaam zich in kan stellen op een hoge hartcoherentie.
De resultaten
De resultaten van hartcoherentie worden al jaren wetenschappelijk getoetst. Een onderzoek uit 1998 laat zien dat een interventie van 30 dagen van emotiemanagement zoals voorheen beschreven, de cortisolniveaus (stresshormoon) met 23% deed dalen en het niveau van DHEA (opbouwend hormoon, ook wel het verjongingshormoon genoemd) met 100% deed stijgen. Overige positieve fysieke verbeteringen zijn o.a.: verlaging van de bloeddruk, daling van depressie symptomen bij hartpatiënten, een verbetering van de levenskwaliteit bij diabetespatiënten.
Uit onderzoek bij diverse grote organisaties onder managers blijkt deze vorm van emotiemanagement positieve gevolgen te hebben op productiviteit, personeeltevredenheid en communicatieve effectiviteit. Ook zijn er onderzoeken verricht bij kinderen, tieners en studenten. Door hun hartcoherentie te trainen konden zij beter functioneren in de groep, beter concentreren en hadden minder last van examenvrees.
Conclusie
Emotie staat dichter bij de fysiologie dan bij het rationele brein en daarom zal het beïnvloeden van de fysiologie en vooral de hartcoherentie, een positief effect hebben op ons emotioneel welzijn en als gevolg daarvan, ons fysieke welzijn. Mediteren en positief denken dragen daartoe bij, maar het oprecht hebben van positieve gevoelens zet echt aan tot een (emotioneel) gezond lichaam. Het succes van elke vorm van therapie is direct gerelateerd aan het emotionele welzijn van de cliënt / patiënt. Hartcoherentie is een duidelijke en betrouwbare en beïnvloedbare indicator.
|
-------------------------------------------------------------------------------------------------
Hieronder een aantal van de berichten die ik in ontving van clienten nog voordat ik via het Platform Verkeerscounseling met Vivienne ging samenwerken. We rekenen nu op nog veel meer successtories. Bovendien verwachten we veel snellere resultaten.
Hoi Richard,
Het rijden in de omgeving gaat goed. Ik probeer mijn mind met andere zaken bezig te laten houden. Zo moest ik half december een eindejaarsrijm voor buurtjes maken en heb ik al rijdend rijmwoordjes bedacht. Werkte uitstekend ! En de buren vonden het een prachtig rijm !
Richard, ik wil je nogmaals bedanken voor alle uren waarin je in 2007 met me hebt rondgereden (dat viel niet mee!); ik kijk positief op de lessen terug. Toen jij in februari 2007 aan onze tafel zat met de mededeling dat ik weer op een snelweg zou rijden dacht ik echt die praat onzin! Dat ga ik echt niet doen !!! Uiteindelijk is het eindresultaat (alleen op de snelweg) nog niet bereikt maar ik rijd in de omgeving toch weer met een heel ander gevoel rond dan in februari. Als ik weer wat lekkerder in m’n vel zit en de financiën weer wat toereikender zijn weet ik je te vinden !
All the best !
Mary Wxxxxxxx

Hallo Richard,
Op maandag 31 april heb ik m'n laatste les tegen rijangst gehad. Ik zou je in de loop van de tijd laten weten hoe het allemaal gaat.
Stapje voor stapje gaat het beter. Ik kan inmiddels zonder teveel problemen verschillende wegen naar mijn werk rijden, naar mijn zus, naar mijn ouders en afgelopen weekend ben ik naar Limburg gereden waar mijn ouders op de camping staan. Dit was voor mij toch een hele overwinning. Het rijden zelf gaat inmiddels goed, daar ben ik niet bang meer voor. Maar het feit dat ik moet parkeren is nog steeds spannend voor me, maar zelfs dat gaat telkens een klein beetje beter. Ik geloof erin dat ook dat op een gegeven moment geen probleem meer vormt. Ik kan me goed herinneren dat een van de eerste dingen die je tegen me zei was: 'Ik ga er voor zorgen dat je met een lach achter het stuur komt te zitten.' En om heel eerlijk te zijn, geloofde ik het echt, echt niet. Maar hierbij stuur ik het bewijs!
Bedankt! Keep up the good work!
Groetjes, Sxxxxxxxx Sxxxxxxxx
Hoi Richard
Op de snelweg begin ik me zo langzamerhand steeds zelfverzekerder te voelen en ik heb verschillende keren ingehaald
Fred zat het met stijgende verbazing gade te slaan en zei: "je zou niet zeggen dat ik naast iemand zit die rijangst heeft/had, Richard heeft je wel erg goed les gegeven". Dat waren zijn letterlijke woorden en dat wou ik je even mede delen. Leuk hè.
Gaat het goed met je Harley?
Groetjes, Paula
Beste Richard,
even trots vertellen dat ik gisteren voor het eerst alleen de auto gepakt heb. Ik moest met de kinderen naar de judo les en het was zo erg aan het regenen dat ik overwoog om toch de auto te nemen (anders een kwartier lang natregenen op de fiets ...). Het was even moeilijk - heeft een paar minuten geduurd voor ik de knoop kon doorhakken - maar toen heb ik gewoon de autosleutels gepakt en zijn we met de auto gegaan. Parkeren daar ging prima (was ook ruimte zat) en ook thuis op de eigen plaats ging het goed. Ik heb het voordeel dat wij de middelste plek hebben in een rijtje waarbij de auto van de buren vaak elders staat. Dus vaak is er genoeg ruimte voor onze auto om hem precies op onze plek te zetten. Ik ging een paar keer heen en weer, maar stond uiteindelijk perfect.
Dinsdag avond reed ik ook naar Lisse (met manlief ernaast) en ook dat ging prima. Ik heb er vertrouwen in dat het allemaal goed komt. Ik ben heel blij dat ik de stap gezet heb om destijds te bellen voor een eerste afspraak. Dat knipseltje met je advertentie uit de krant had ik al jaren liggen en het was niet makkelijk om te bellen. Heel erg bedankt voor de goede begeleiding tot nu toe. Ik had niet gedacht dat ik met slechts een paar lessen al zoveel succes zou hebben en ook zo'n positieve effect op mijn zelfvertrouwen. Nu nog wat puntjes op de "i" zetten met parkeren, maar ik kom er wel ...
 |
| |
|
|
|
|